Aanmelden

BackCover.be

Gepubliceerd in Opinie

Bernie Sanders is niet "pro-wetenschap" (net als de meeste progressieven trouwens)

9 maart 2016 Door 
Bernie Sanders Bernie Sanders © Phil Roeder (CC BY 2.0 op Flickr)

"For those of us who believe in science,you simply cannot ignore what the scientific community is saying almost unanimously."

Deze tweet van presidentskandidaat Bernie Sanders had me ertoe kunnen overhalen om ook de hashtag #FeelTheBern te gebruiken. Ik ben progressief. Tenminste, als je de resultaten van ISideWith.com kunt geloven. Ik sta op deze website voor 95% aan de kant van senator Sanders. Ik ben ook een verdediger van de wetenschap en ik wil stemmen voor een presidentskandidaat die wetenschappelijke expertise respecteert en bewijsgebaseerd beleid steunt. In ons huidige "death of expertise" cultureel milieu, hebben we nood aan leiders die de rigueur van geloofwaardig wetenschappelijk bewijs waarderen en die de consensus van experts op hun terrein respecteren.

Info

  • Bio:
    Jenny Splitter schrijft over landbouw en wetenschap.

Maar Sanders is niet zo pro-science als de tweet suggereert. Terwijl zijn positie rond het bestaan van klimaatverandering op dezelfde lijn zit als die van de meeste klimaatwetenschappers, zijn zijn beleidsvoorstellen rond landbouw en klimaat, net als zijn mening over alternatieve geneeskunde, niet echt gebaseerd op wetenschap. Eerder wortelen ze in Sanders' Vermontse hippie visie voor Amerika. Als het erop aankomt, vergist Sanders zich net zo vaak als iedereen als het gaat over wetenschap, en ja, daarmee bedoel ik ook progressieven. Progressieven stellen zich graag voor dat ze slimmer zijn, vooruitstrevender denken, behoren tot het meer wetenschappelijk gezinde deel van het kiespubliek, maar ze zijn net zo inconsistent in hun denken rond wetenschap als het zogenaamde "anti-wetenschappelijk rechts".

Sanders omarmt wel degelijk de consensus rond klimaatverandering. De klimaatverandering is echt en ernstig en wordt waarschijnlijk veroorzaakt door de mens. Zijn klimaatplan is ongelofelijk agressief - agressiever dan dat van Clinton - met een plan dat 40% reductie van de CO2-emissies van de VS beoogt. Het probleem is dat dit zeer ambitieus plan kernenergie helemaal verwerpt. Volgens pro-technologische milieubeschermers zoals ecomodernist Michael Shellenberger zullen de emissies zonder kernenergie netto immers juist stijgen. Sanders wil dat het land uit kernenergie stapt en de shift maakt naar laagtechnologische energiebronnen zoals zon en wind, maar Shellenberger en anderen menen dat deze strategie niet haalbaar is noch optimaal. Angst voor en weerstand tegen kernenergie is kenmerkend voor de meeste groenen, maar ecomodernisten zien kernenergie als absoluut onmisbaar als we klimaatverandering willen aanpakken.

De antinucleaire positie van Sanders is niet bepaald verwonderlijk als je ziet wat hem drijft. De campagne van Sanders gaat niet over het bevorderen van wetenschap, maar is een terugkeer naar de tegencultuur van de jaren 1960. En net als die tegencultuur bevat Sanders' beleidsvisie keihard politiek activisme en dromerig hippie-idealisme. Sanders mag dan wel de felheid bezitten van een stedelijke politieke activist, maar zijn standpunten rond landbouw en gezondheidszorg liggen meer in lijn met die van de plattelandshippies van Vermont. Sanders verhuisde naar Vermont in 1968 - op het hoogtepunt van de Vermontse "hippiemigratie" - omdat hij  "betoverd was door het plattelandsleven". Zijn landbouwstandpunten weerspiegelen zijn vijandigheid tegenover het bedrijfsleven en een filosofie die de meeste mensen associëren met Sanders, maar deze standpunten steunen ook zwaar op een regressieve visie op landbouw die wetenschap en technologie bijna helemaal negeert.

In speeches rond landbouw en voeding verwerpt Sanders wetenschap en technologie en focust hij op de "honderden boerenmarkten (in Vermont)… mensen kopen voedingsmiddelen, rundvlees en kip rechtstreeks van de boer, en … een groeiende directe lijn tussen de boer en de scholen." Hij wil de productie van kleine landbouwbedrijven verhogen en investeren in landbouwtoerisme, korteketen en van-boerderij-tot-school initiatieven. Kleine landbouwbedrijven maken uiteraard deel uit van het landschap, maar een beleid dat in de eerste plaats focust op lokale landbouw is niet duurzaam en ook niet realistisch in het licht van de noden van ons enorm en divers land. Meer nog, de op wetenschap gebaseerde hoogtechnologische landbouw heeft reële voordelen, maar Sanders en veel andere progressieven blijven blind voor deze voordelen. Het idee dat kleine boeren en schooltuintjes de ruggengraat moeten vormen van een ernstig nationaal landbouwbeleid is een regressieve en onwetenschappelijke manier van denken waartegen pro-wetenschappelijke progressieven het hoofd moeten bieden.

Sanders verwerpt de wetenschappelijke consensus rond de veiligheid van biotechnologie en genetisch gemodificeerde gewassen (ggo's). Hij steunt het labelen van ggo-voeding, zelfs als dit betekent dat een lappendeken van wetten op het niveau van de staten ingevoerd moet worden om dit mogelijk te maken en hij blijft achter angstverhalen rond ggo's staan en negeert de uitgebreide tests waaraan ggo's onderworpen worden. De wetenschappelijke consensus rond de veiligheid van ggo's is gelijk aan de consensus rond klimaatverandering, maar Sanders en vele andere progressieven hebben er geen moeite mee dit feit compleet te negeren. De WHO, de American Medical Association, de National Academy of Science, het U.S.Department of Agriculture en de American Association for the Advancement of Science zijn het er allemaal over eens: ggo's zijn even veilig als gangbare gewassen.

De term "ggo" is zelf eerder een culturele constructie dan een wetenschappelijke en toont aan welke kleine rol de wetenschap speelt als het gaat over wetten om ggo's te labelen. Er is niet één enkel indentificeerbaar ggo-ingrediënt. De moderne landbouw bestaat uit een diverse collectie van kweektechnieken en methodes om aan genetische modificatie te doen waardoor het onmogelijk is deze in hokjes te steken. Het gevolg: wetten om ggo's te labelen (zoals in Vermont) definiëren ggo's op een onwetenschappelijke manier. Bijvoorbeeld: zo ongeveer alle kaas is gemaakt met genetisch gemodificeerd stremsel. Toch valt kaas buiten de Vermontse wet. Sanders' steun voor labeling en zijn weigering om de wetenschappelijke consensus te aanvaarden rond ggo's zet hem op dezelfde lijn met biolandbouwactivisten die de luidste stem geworden zijn van antiwetenschappelijk links.

Sanders is ook al heel lang voorstander van alternatieve geneeswijzen ook al is er overtuigend wetenschappelijk bewijs dat deze behandelingen niet beter zijn dan conventionele geneeskunde. In het verleden heeft Sanders zich ingezet voor het integreren van alternatieve medische behandelingen zoals chiropraxie in de gezondheidszorg van veteranen en prees hij Chinese geneeskunde en andere niet-farmaceutische opties die de wetenschap niet doorstaan. Aan de andere kant, hij is niet de enige presidentskandidaat die alternatieve geneeswijzen ophemelt. Ook Clinton doet het en de Clintons laten zich bovendien in met Dr. Mark Hyman, een promotor van pseudowetenschap. Gelukkig steunt Sanders, in tegenstelling tot veel andere Vermontenaren, vaccinatie van kinderen en verdedigt hij het belang hiervan. Gelukkig verwerpt hij dus toch één aspect van de antiwetenschappelijke hippiecultuur.

Ik weet het, kiezen voor een president betekent dat je compromissen moet sluiten, dus uiteindelijk zal ik voor Sanders stemmen als hij het mocht halen van Clinton. Zijn standpunten rond landbouw en vooral dan rond ggo's en kernenergie zijn een gote teleurstelling, maar ik ben op een punt gekomen dat ik bereid ben om zowat iedereen te steunen die opkomt tegen Donald Trump (die, tussen haakjes, gelooft dat vaccins autisme veroorzaken). Ik wens alleen maar dat Sanders eerlijk zou worden en stopt met steuntweets voor de wetenschap uit te sturen terwijl zijn standpunten alleen maar door de wetenschap geïnformeerd zijn wanneer hem dat politiek uitkomt.

Het belangrijkst: progressieven en supporters van Sanders moeten eens goed nadenken over het regressief antiwetenschappelijk denken binnen de progressieve beweging. Anti-ggo en antinucleair beleid is niet vooruitstrevend en is geen bewijsgebaseerd beleid. Ze zijn niet wetenschappelijk, wortelen in angst en ze leiden ons af van het gevecht voor echte progressieve verandering in dit land.

Beoordeel dit item
(0 stemmen)


Alleen abonnees kunnen commentaren posten. Klik hier om in te loggen.
Nog geen abonnement? Klik hier voor meer info.

RSS
LinkeIn
Facebook
Twitter