Aanmelden

BackCover.be

Gepubliceerd in Opinie

Het klimaat en zijn lastige waarheden

26 oktober 2017 Door  Rob Lemeire

Recent zorgde het klimaat voor een kleine Twitterstorm. Een bekende journalist van De Standaard maakte Jan Jacobs uit voor 'klimaatnegationist'. Deze laatste is een onafhankelijke journalist die niet in commerciële media aan bod komt, wel op Doorbraak.be. Hij schrijft regelmatig artikels die hard tegen de klimaatconsensus ingaan.

Info

  • Bio:
    Rob Lemeire is burgerlijk elektrotechnisch ingenieur.

Vooraleer hierbij stil te staan lijkt het me echter nuttig om enkele lastige waarheden over het klimaat te benoemen. Verschillende gemediatiseerde voorspellingen over de opwarming van de aarde lijken maar niet uit te komen. Tegelijk blijkt hernieuwbare energie voor heel wat problemen te zorgen.

De opwarming van de aarde zou voor grote rampspoed zorgen. Bijvoorbeeld, in 2014 zou de Noordpool volledig ijsvrij worden, aldus berichten uit 2009 die wijd in de media werden uitgesmeerd. Vandaag is de Noordpool zeker nog niet ijsvrij. Misschien zijn hier verklaringen voor, maar het blijft een lastig feit.

Ook de zeespiegel zou sterk stijgen, met bekende speculaties waarbij volledig Vlaanderen overstroomt, tot ongeveer aan de taalgrens. Gewone mensen dachten er zelfs over na hun appartementen aan de kust te verkopen, weet Luc Debontridder van het KMI (zeker geen klimaatscepticus). Maar de zeespiegel stijgt globaal al meer dan een eeuw aan een nogal onopvallende snelheid van twee tot iets meer dan drie millimeter per jaar, met recent misschien een kleine versnelling. Tegen het einde van deze eeuw wordt dat aan het huidige tempo zo'n dertig centimeter. Het zou natuurlijk kunnen dat de stijging plots nog sterk toeneemt.

Maar ook met het klimaatbeleid blijkt het niet te vlotten. Ons wordt intussen voorgehouden dat een beetje politieke wil voldoende is om er te komen. Zelfs Duitsland, zogezegd hét gidsland voor wat hernieuwbare energie betreft, kan nog steeds geen duidelijke reductie van zijn broeikasgasuitstoot bewijzen sinds de invoer van de ambitieuze ‘Energiewende’ vanaf 2009. Duitsland heeft sinds 1990 wel een reductie van meer dan twintig procent gerealiseerd, maar dat had meer te maken met het sluiten van de vervuilende communistische bruinkoolcentrales uit het DDR-verleden van Oost-Duitsland dan met de Energiewende. En dat terwijl Duitsland tegen 2020 – nu binnen drie jaar! – veertig procent reductie wil realiseren, in 2050 zelfs tachtig procent. Is dat wel realistisch?

Hernieuwbare energie worstelt dan ook met enkele grote nadelen. Terecht wordt biobrandstof eindelijk als zeer milieuonvriendelijk gebrandmerkt, gezien de lage opbrengst per hectare en de niet zo evidente omzetting naar een commerciële brandstof. Fotosynthese kan maar één à twee procent van het invallende licht omzetten in biomassa. Zonne- en windenergie worden door velen als 'gratis' omschreven, maar het blijft wel degelijk een zware investering om apparatuur te installeren om deze 'gratis' energie op te vangen en om te zetten in elektriciteit. Komt daar nog eens bij dat ’s nachts de zon niet schijnt, en ook de windsnelheid vaak zeer laag is. Misschien kan de menselijke creativiteit deze problemen ooit helemaal oplossen, vandaag is dat echter duidelijk nog niet het geval.

Er tonen zich dus wel degelijk barstjes in zowel de klimaatwetenschap als het klimaatbeleid. Voor de één zijn deze barstjes maar tijdelijk en gaan we ze wel kunnen oplossen, voor de andere is het een begin van een grote breuk. Maar barstjes blijven het. Als klimaatcritici – deze bestaan in allerlei geuren en kleuren – in de mainstream media niet aan het woord kunnen, wekt men dan niet de indruk dat de klimaatconsensus iets te verbergen heeft?

 

Beoordeel dit item
(0 stemmen)
Meer in deze categorie: « Hou Tihange nog even open


Alleen abonnees kunnen commentaren posten. Klik hier om in te loggen.
Nog geen abonnement? Klik hier voor meer info.

RSS
LinkeIn
Facebook
Twitter